เขียนถึงคนบนฟ้า

ช่วงนี้ เหนื่อยๆ กับชีวิตจัง...

เคยไหม...ที่บางครั้งมีเรื่องราวหลายอย่างที่อยากบอกเล่าให้ใครสักคนฟัง
แต่ไม่รู้ว่าใคร...คนนั้นอยู่ที่ไหน

เคยไหม...ที่บางครั้งอยากมีใครสักคน นั่งอยู่ข้างๆ ให้อุ่นใจ
ในวันที่ต้องใช้ความคิด หรือตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง

เคยไหม...ที่บางครั้งจะทำอะไร แล้วอยากมีเสียงใครสักคน โทรมาตามสาย แล้วบอกว่า
"จะคอยเอาใจช่วยนะ"

เคยไหม...เวลาที่ท้อๆ เหนื่อยๆ อยากที่เหม่อมองไปข้างหน้า แล้วมีใครสักคนส่งยิ้มให้เบาๆ พร้อมถามว่า
"เหนื่อยมากไหม"

เคยไหม...ที่ตื่นขึ้นมาตอนเช้า แล้วอยากได้ยินคำว่า "สวัสดีตอนเช้า" ลอยมาข้างๆหู

เคยไหม...ที่ก่อนเข้านอนทุกคืน อยากได้ยินเสียงนุ่มๆ กระซิบเบาๆว่า "ฝันดีนะ"

เคยไหม...ในวันที่แสนเหงา นั่งมองดาวบนฟ้า แล้วอยากมีใครสักคนมานั่งดูด้วยกัน

เคยไหม...ที่อยากมีใคร...สักคน ที่เราอยากอยู่ด้วย ในวันที่เรารู้สึกดี และล้า...


อยากรู้ว่า...ใคร..คนนั้น เขาอยู่ที่ไหน
หรือจะเป็นคนบนฟ้า ที่ทำได้เพียงมองลงมาอย่างห่วงใย


หากเป็นอย่างนั้น...อยากรู้จังว่า..จะยังอีกนานไหม
ที่คนบนนั้น จะรับรู้ถึงความรู้สึกฉัน แล้วยอมลงมาเดินเคียงข้างกัน


หากจะมีวันนั้น...วันนี้... ฉันจะได้ยิ้มรับกับความเหนื่อยของการใช้ชีวิต
และจะรอ...รอวันที่จะได้พบ "ใครคนนั้น...คนที่คอยมองฉันจากบนฟ้า"

แม้ว่า... คืนนี้...ฟ้าจะไม่มีดาวสักดวง ให้ใจฉันอุ่นก็ตาม...